Koşabildiğim kadar hızlı koştum peşinden,
Telaşlar ovasında yolumu şaşırdım,
Nevmit bataklıklarını zar zor geçtim,
Kum fırtınalarında tükendim, kaybettim adımlarının kokusunu.
Halbuki tutunabildiğim kadar sıkı tutunmuştum hayata,
Uçurumun çıkıntısını kavrayan tek parmağımmışsın, kaydın…
Düşebildiğim kadar çabuk düştüm, yine de acılı bir ölümdü.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta