Yine ayağım takıldı hasretinin çelmesine
Hayatın orta katına inerkenki gibi bir sendelemeydi bu
Leylekler gagalarını açtıkları anda gerçekleri de fısıldarmış
Hatırlayanlar ise son katın bacadan düşen ilk misafirleri
Ondandı zavallılığımı önce salıncaktaki çocukların sezmeleri
Fakat sallamadılar patates çuvalıymışçasına yere kapaklanmamı
Halbuki eskiden delirmişleri taşlayanlar da babalarıydı
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta