Yine ayağım takıldı hasretinin çelmesine
Hayatın orta katına inerkenki gibi bir sendelemeydi bu
Leylekler gagalarını açtıkları anda gerçekleri de fısıldarmış
Hatırlayanlar ise son katın bacadan düşen ilk misafirleri
Ondandı zavallılığımı önce salıncaktaki çocukların sezmeleri
Fakat sallamadılar patates çuvalıymışçasına yere kapaklanmamı
Halbuki eskiden delirmişleri taşlayanlar da babalarıydı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta