Yokluğunda konuşmaya öyle alıştım ki senle,
ki Yolluğumda hep gülüşünü taşıdım
Kötü şakalar yaptığımda bile.
Sen öle bi yerde durdunki bünyemde
Ne taşıya bildim gittiğim her sevişmeye
Nede bırakabildim bişey olur diye küçük bir Çekmeceye
ama
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Gözlerin göz kapaklarıma çakılı olduğundan olsa gerek
Düşmek bi ibadet
Diline saglık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta