Durmadı deli gönlüm hayaller kurdu
İnsafsızın eline düşürdü beni
Cadde sokak dolaşıp evini sordu
Mahallenin diline düşürdü beni
Aşk vurunca başladı kafam durmaya
Çocuklar bile kalktı darbe vurmaya
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta