Çoban çeşmesi gibi durmaksızın akar gözyaşlarım
Toprak kokusu siner içime birden ürperirim adeta
Sensizlik korkutuyor kokun geliyor katran gecelerde
Bir telaş alıyor sırılsıklam ter boşanır bedenimden
Nefes alırken seninle gidince ölümü düşünüyorum…
Berrak su gibi akıyorum kurumuş toprağı ıslatırken
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta