Çoban çeşmesi gibi durmaksızın akar gözyaşlarım
Toprak kokusu siner içime birden ürperirim adeta
Sensizlik korkutuyor kokun geliyor katran gecelerde
Bir telaş alıyor sırılsıklam ter boşanır bedenimden
Nefes alırken seninle gidince ölümü düşünüyorum…
Berrak su gibi akıyorum kurumuş toprağı ıslatırken
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta