"Beni onlar anlayacak derken,
Ben , sen anla istiyordum aslında.
Baktın öylece , anlayamadın…
Teselli edecek sözler aradın,
Çığlığımı duyamadın.
Suskun olduğum günlerde yüreğimin neden mutsuz olduğunu düşünmedim hiç.
Girip gözbebeklerinden senin gözünle bana bakmaya zaman mı yoktu?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta