Ölüm;sana sevdiklerin kadar uzak,kin beslediklerin kadar yakın.
Annesinin elini bir anlık bırakmış ve uluorta kaybolmuş bir çocuğun korkusuyla düşünüyorum.
İçime düşen o soğukluk,o kaygı,o ürperti,o...
Düşünüyorum işte.
Kimsenin sanki yokmuşçasına davrandığı şeyi,ölümü düşünüyorum.
Kaskatı kalmam,
Hayasızca korkum bundandır.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta