Düsünüyorum yalnızlığım mı beni üzen yoksa hayatın ta kendisi mi?
Bir kuyudan yukarı çıkmaya çalısıyorum kendimce.
Boğuluyorum özlem duyduğum tüm insanların düşüncesinde.
Mahkumum hayatın ta kendisine
Sahip değilim olamadım hiçbir seye
Yaradan bilir halimi iyisiyle kötüsüsyle
Masumum tüm sessizliğimle
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Ölgün topraklara kök salmaya çalışıyorum,
Öylece akıp gidiyor hayat…
Ne zaman bir aşk eksem, hep uzakları biçiyorum,
Boğuşmaktan yorgunum boğazımdaki iple,
Hayallerimi alaşağı ediyor…
Aranıyorum,
Bir umut, bir umut olmalı şurada bir yerlerde,
Tutunamadığım
Bir daha tutmaya şansımın olmadığı,
O yârin ellerinde yokluk…
Yorgunum,
Kendime dönüyor, düşünüyorum…
Kutlarım, harikaydı… Ömrü uzun olsun sevgili şairemin…
Nicelerine…
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta