Düşünüyorum, nedir insanı mutlu etmeye yeten diye...
Düşünüyorum, neden yetenler bizden hep uzak diye...
Düşünüyorum, göğsümün tam ortasındaki bu ağırlık neyin nesi diye...
Düşünüyorum, vakitsiz ağlamak isteyişim ne diye...
Düşünüyorum, fark ediyorum sonra düşünemediğimi
Üşüyorum, sırtımı karlara yaslamışım sanki
Halbuki hiç bunu yapmamıştım.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Kimim sordum perişan oldum soldum aşka doğdum, esenlikler dileklerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta