Dalmıştım parmaklarımla
Kavradığım çöp parçasını salarken
Toprağın hallerinde öyle taranırken
Sen yine durmadın geldin aklıma
İşte o vakit kanat çırpan bir kuş
Ürkekliğin hevesinde konmayı dilerken
Melalin esenliğinde nefeslenirken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta