Sen düşsel bir seldin şizofren mahallemin sokoklarından akan
Akarken tüm coşkunla köşe başındaki mazgallara takılan
Mazgallardan çok korkardın
Çünkü mazgallardı seni afiyetle yutan
Sen akarken ben yürürdüm
Veya ben yürürken sen kaçardın içeri botlarımdan
Sonra ayaklarımdan başlıyan bir üşüme
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta