bir sabah o uzun saçlarına sarılmıs bır bedende uyanmayı düşlerdim
gülüşündeki incelikle neşelenıp bozkırın eşsiz çiçeklerıyle sevdalı kuslar gıbı havalanmalıydı gözbebeklerım...
uzanmalıydım boylu boyunca hasrete alışmış bedenime
ellerin esnerken uzanmalıydı boynuma
ve gunun ılk sözcugu dokulmelıydı dudaklarından dudakalrıma
ve bana kur yapan o çapkın bakışların la içimi okşamalı
hayranlığımı bir kez daha sunmalıyım kırmızılarına
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta