Zaman yaşı, tecrübe ruhunu büyütür,
Bu köhne ve rutubetli, dar koridorlar.
Zincirler soğuk, urba ıslak, hücre küçük
Her gün düşündürüyor, bu korkuluklar..
Düşünmeyenlerin başı düşer önlerine,
Burada tek dostun vardır, oda aynalar.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta