Demem o ki;
karanlığın yerini aydınlık,
kötülüğün yerini iyilik,
çirkefliğin yerini güzellik,
ayrılığın yerini candan bağlılık aldığı zaman
anlayış, hoşgörü, saygı ve sevgiyi kimse bitiremez.
Bitmez, hep varolur.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta