Düşünki, gecenin kör karanlığında
Oturmuşsun, kendi başına kenarda
Önce burnunun ucunu bile görmezsin
Sonra belirginleşir ellerin, ayakların
Yavaş yavaş belirir etrafında ağaçlar
Derinden duyarsın, öter bülbüller
İşte seni karanlık hayallerimin içinde
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta