Gecelerimde arşınladığın uyku susuzluğumda
Hasretin silah çekti….
Kurşun gibi yokluğun
Yalnızlığın.. hoşcakallarındayım
Kan revan içinde kalan yüreğimde
Gül kokulu şiirlerini
Ve.. Sensizliğini soluyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bilmelisin ki şimdi
Ellerim üşüyor İstanbul sokaklarında ...
istanbul sokakları...zaman zaman üşütse de...çoğu zaman ateş topudur....yeterki elinden tut yüreğinin....sevgiler...
Ellerle birlikte şiir üşümemiş fakat sıcacık çağlıyor......
yüreğinize sağlık...
saygılarım dizelere ve geldiği yere....
Sadece ellerim deği,yüreğim üşüyor sensiz İstanbul sokaklarında..diye iave edesim geldi.
Çooook güzeldi.
Sağlıcakla.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta