Düşündüm de kendi kendime
Ben nerdeyim sende?
Beyin hücrelerinin içinde
Ya da gönlünün tam ortasında
Belki de Şubat’ın otuzuncu günü kadar
Senden uzaklarda.
Bir an açıyorsun gönlünü en sonuna
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta