Düşündüm...
Bir ömre sığdıramadım bir kaç yaşamı.
Ve ölemedim bir kaç kez.
Düşündüm, düşünemedim...
Gençliğim gidiyor dedim, kıymet bilemedim...
Ayrılığın veda çanları şarkısını söylerken şimdi;
İçime derin bir sızı düşüren gölge kimdi?
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta