Sarmaş dolaş yatıyorum cümlelerle
Sırt sırta kalkıyorum kelimelerle
Düşündükce seni yaziyorum sayfalara
Ağladıkça seni karalıyorum kağıtlara
Kağıt en büyük sırdaşım
Gerektiğinde canını veren
Kalem en büyük dostum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta