Böyle var ile yok arası gelip gitmelerin, içimdeki onmaz yaraları kangren etti.
Sıkça rastlamayı geçtim; azıcık denk gelsem varlığına, senle ben kavramını öldüreceğim.
Tuz buz olmuş iki ayrı gönülden, bir şaheser elde edeceğim.
Laf kalabalığı etmiyorum...
Yemin olsun ki ardın sıra bıraktığın yalnızlık, çevremdeki tüm kalabalıkların katili.
Silmeye de razıyım üstelik hafızamdan "Yüreği olmayanın gereği de yok" gibi sözleri
Peki sen her susuşumda içimde kaç çığlığın yükseldiğini,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



