Hiç düşündünüz mü yaşadıklarımız yada yaptıklarımız gerçekten biz mi istedik yoksa başkalarına hayır diyemediğimiz için mi oldu?
Kaçımız düşlerinin peşinden gitmeyi seçti ve yine kaçımız hemen pes etti?
Kendimizi tanımaya çalışmak yerine kimbilir kimleri üzerimize geçirdik BEN diye?
Şimdi bir sürü BEN var içimizde ve o kadar çoklar ki hep bir ağızdan konuşuyorlar.İçimizde koca bir uğultu, yer ve yön kavramını kaybediyoruz.Biz sadeleşmedikçe, tek bir BEN olmayı başaramadıkça bu kaos devam edecek.Artık BEN olmayan ötekilerden arınma zamanı, özgürleşme zamanı.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Duygu yüklü şiirinizi
begeni ile okudum
* Anlam yüklü bir betim...Kutluyorum. *
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta