14.08.2000 İstanbul Güngören Hastanesi
Hep gerim gerim çekilen, düş düş saplantılar;
Başım hedef tahtası mı, çekilen okların?
Sık sık çekilen, isâbetlerden kalıntılar,
Varlığımı sömüren, derin acıları yokların...
Düşünceler, derin, kesildikçe dilim dilim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta