Bu hayatta insanın en büyük varligi kendini kimseye ifade edemezken yanlizliga dökülüp,
Ona herşeyi anlatıp yalnızligiyla sırdaş olmaktir,
Bütün olumsuzluklara rağmen güle bilmektir,
İşte hayat o manzarada başlar,
İnsanların sessizliklerine bakıp hayatı bulamayanlara seslenmek istiyorum,
İki dudaginizda tutsak ettiginiz kelimeleri artık özgür birakin,
Sonra keşkeler,belkiler,olsunlar,yadalar ve binlerce olumsuz düşünceler yön veriyor hayatınıza,
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta