Nedensiz bir yalnızlık içindeyim,
Milyonların ortasında.
Beynimin girdaplarında,
Zamansız ölüm düşüncesi...
Kendimden şüphe eder oldum,
İçimdeki ‘BEN’, kime ait!
Sahi, böyle mi olur insan çaresizliğin esiri olunca?
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




evet yaşamak kendini bir başkası için harcamak demektir.'harcamak'doğru söz olmasada. k'kendimden şüphe eder oldum' diyorsun. yılmadan kendine güvenerek yürü hedefine. bir gün pes edecektir. şiirini beğendim devam.güzel kendini okutacak türünden.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta