Ağlamalıydım belki de içimde tutmamaliydım . Ama öyle olmadı ne ağladım nede içimde çürüttüm derdimi ,belki de dert denmez belki de kıçı kırık bir Ergen'in kafasinda kurduğu oyun ,bilmiyorum ama çok acıtıyor . İçerim de bir yerlerim çok acıyor kendini yiyip bitiriyor ama yaptığım şey sadece duygusuz bir sekilde karşıya bakmak oluyor . Yağmur yağıyor bak bulutlar bile içini döküyor dünyaya, düşünüyorum bazen ben bu dünyaya karşı cok mu yalnızım ,tek başıma kimsenin nasılsın diye sorabilecegi hiç mi kimsem yok gerçekten . Ben herkesten çok mu değişiğim , bilemiyorum artık her gün bunu sorgulamaktan. Bu son sözüm değil , kafamda bu düşünceyide silemeyecegim tabii ki ama burada sonlandırmam gerekiyor ....
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta