Geceleri neydi benim uykumu bölen,
Yalnızlığın canavarımıydı içimde gülen,
Ruhummuydu karamsarlığımı sezen,
uyuyamıyorum,neydi sezgimde gezen,
Belki de yaratılışımdı beni öldüren,
Yok yere hissizmişim gibi gösteren,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta