Düşünce Göz Kapaklarım...

şah damarımdasın
yani fikrimin caddesinde
uğultular arasında gelip geçenlerin hükmü yok
seni hapsetmişim düşünce hücreme
kapamam olmuşsun
kapatmışım mecburen zorunlu metres
numarasız...

gözlerime düşmüşsün
yani hüzün sokağıma
sancıları var yürek rahmimin
çğlıklar atacak gözbebeklerim
duymayacaksın
kaldırımlara vurduğunda kıvrak adımların
ince beline tutunacağım
ışıkları sönecek umutlarımın
ve saçlarına uzanacağım el yordamı
yağmurlar dövecek kirpiklerimi
kapanacak göz kapaklarım

.............................sanırım yine ağlayacağım