Başımın ağrısı karanlık günümü aydınlatıyor…
Bıraksalar uyuyacağım sonsuzluk uykumdan kaldırıyor…
Ağıtlarım dört tarafı kapalı odamın içinde yankılanıyor…
Kimse duymuyor beni duymuyorlar sitemlerimi.
Biliyorum geçmeyecek hiç bir şey olmaz eskisi gibi…
Kırılan ne toparlanmış ki insanoğlu dönecek en başa…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Ozon tabakası değil, OZAN tabakası delindi demişlerdi
haklı olarak söyleyenler........
Ayakta kalıp da "ben varım" diyerek ses veren o güzel yürekli şairlere....
Selâm olsun, sevgiler saygılar olsun...hepinize kucaklar doluları alkışlar olsun
Var olun değerli arkadaşlar...kalemleriniz yüreklerinizle beraber susmasın bu âlemde.
Tebrik ediyorum, yüreğinize sağlık sn Mahmut BALBAY kardeş...esen kal her daim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta