Gelecekte muammalara karışmışken ismin,
Bir şiir yazdım, içinde bir tek sen yoktun.
Sordum tozan yollara oradan geçmemiştin.
Bir an gördüm, düşün vardı sen yoktun.
İçimi ısıtan güneş gibi aydınlıktı yüzün.
Ve ben konuşurken denizle sen yoktun.
Yoktun ama içimi dolduracak kadar çoktun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta