Kollektif olmayı yaşam biçimi haline getirerek SEVGİYİ ve BİLGİYİ paylaşarak çoğaltmak adına BURADAYIZ.
Yaşamı LAY LAY LOM yaparak, BİRİLERİNE ŞİRİN GÖRÜNEREK, NE ŞİŞ YANSIN NE KEBAP ANLAYIŞLARINDAN UZAK, NASREDİN HOCA vari, her tartışmacıya SEN DE HAKLISIN diyerek,NE OLURSAN OL GEL anlayışıyla tekke ve zaviye ye adam kazandırmak gibi tutum ve davranışlardan uzak.İNSANA YAKIN olmak gerektiği BİLİNCİYLE paylaşımları zenginleştirmek gerekir.
UZLAŞMA adına, SEVİYESİZ KABÜL EDİŞLERİN DAYATILDIĞI,
DEĞİŞİM ve DÖNÜŞÜM adına adım atılmadıgı tüm ortamlar, insanı ilerletmez aksine GERİLETİR.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta