Otur, dinlen burada, dusun, tefekkur et;
Bir yanda hayat, ortada cami, yanda mezarlik
Dedikodu, giybet yapma, ya hayir konus, ya sukut et;
Oku mevtalarin ruhuna, yapamazsan Rab'bini zikret.
Yuksek sesle konusma, kahkaha ile gulme;
Gulmek kalbi oldurur, gozyasi affa vesile.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiiri Güçlü Soydemir'den dinlemiştim çok etkileyici okumuş kendisi şair de çok güzel yazmış, beni ağlatan bir şiirdi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta