Gökyüzüne atılan her taş mahkumdur elbet toprakla kavuşmaya.
Mutluluk; bir kuşun kanatlarına ümit bağlamak değil. O taşın yere düşeceğini bilerek savurmaktır...
Mutluluğun kıymetini, mutsuz olursan bilirsin ancak. Demem o ki; o taşı atmadan sen bir kere daha düşün. Düşün-ki; taşınacak vaktin olsun...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta