Düşün
Güneş yer yüzüne düşmüş, alev alev yerküre
Umutlar uçurtmalar martılar vurulmuş
Avuçlar semaya açılmayı unutmuş
Düşün
Rüyalar hatta kabuslar gitmiş uykular bile anlamını yitirmiş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



