Ben,
Kadıköy'den dumanı burnunda bir vapura binip,
Solumda yoldaşım Güneş ile,
Bir bilinmeyenin yüzüğüne salınıyorum.
Bazen kız kulesinin rengini değiştiriyorum,
Bir rota bulucuya gidiyorum.
Orada kimsecikler yok.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta