Bazen gözden en uzak olan kalbe en yakın olandır ama sen bunu nereden bileceksin
Aynen benden gizledikçe kendini günden güne içimde büyümen gibi düşünebilirsin
Nerden düştün yine sen aklıma şimdi birden senden başka bir şey düşünemez oldum gerçekten
Uyurken sen mışıl mışıl rengarenk düşlerde gezinirken ezildim ben hep seni düşünmekten
Ya sen nesin böyle taş mı duvar mısın biraz eğsen o başını sanki bir şey kaybedeceksin
Isınsın bana biraz için diye yaksam kendimi sanırım küllerime basıp geçeceksin
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta