Bir çocuktu bedenim kapattı bir gece gözlerini
mavili rüyaların karanlığına..
rüyamda gördüğüm bir düştü hayat
oysa ne güzeldi yaşamak orda
deli poyraz rüzgarlar yoktu uçurtmamı çalan
yada gök gürültüleri,yüreğimi hoplatan
mevsim hep bahardı,hep kışa inat
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta