Seni tanıyabilmek için vazgeçtim çocukluğumdan.
Senin gibi güçlü olmak.
Senin gibi yorgun görünmek ve
Senin gibi hayat bakmak için.
Hep yalnızken geldin düşlerime.
Hep ağlamaklı geçen gecelerde elin omzumdaydı.
Yaptığın tesellimiydi?
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




düş ve gerçek...en değerlilerimiz...hayatımıza anlam katan, uzaktayken bile duaları ile yanımızda olan analarımıza...
değerli şiir okuması oldu...selamlar...
tebrik ederim:)) emme bide yanında tercümesini verseydin beni ihya ederdin...
Annelerin yeri başkadır. Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta