Saatin sarkacının sağdan sallanan kolu
Zamanı dolaşırken, soldan düştüm geceye
Sola koşuşturunca tutmadı vâktin eli
Kale gibi örülü yoldan düştüm geceye
Taş duvarın üstüme üstüme geldiği ân
Vakitlerin âhengi yanarken duman duman
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta