Düştüm…!
Yüzündü, yüreğin aynası…Yansıması vurunca
Ay doğdu günbatımıma…
Gökyüzünde gezen yıldızlar gibi,
Ben de, gezinirken yüzünün atlasında…
Düştüm…! İçimde kırılan boşluğa.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Yüzündü, yüreğin aynası........ Bu sözün çok doğru be adaş kutlarım... sana saygılarımı şiirine tam puanımı sunuyorum...............
takılı kaldı,aklıma isyan bakışlarım yüzünün atlasında...korktum... tutuk kalmış bakışlarından yetmedi seni görmeye...gündüz rüyam ..acı ve anıyı paylaştıran dizeler ,kelime renkliliği ,güzeldi Sayın Çakın ,beyeniyle okudum ,saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta