Ne hüzünler çektim
Bu sonbahar akşamlarında.
Kapımı bir çalan yok nicedir.
Gözlerim kırgın.
Zaman akamayacak denli
Tekdüzetekdüzetekdüze tek....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğinize sağlık üstat. Güzel şiirinizi severek okudum. Tebrikler.
Çok güzel şiirlerin var tebrikler..
kimse düşsüz kalmamalı güzel bir açı...
tebrik ve saygı ile...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta