sokağımda ışık
gözümde fer yok
yoruldum bu patırtıdan
oysa ben istemezdim ki boş bira ve meşrubat şişeleri arkasındaki umarsız ve gayesiz arkadaşlığa bakmayı.
yaşamak her bahar bir ağacın dalında yeniden doğmak değildir oysa
yaşamak vurunca sarsıntılar içindeki boş şişenin dibine vurmak değildir savunmasız suratımın ortalık yerine
ve katışıksız mutlak inanç özündeyse insanın yaşam yaşamaya değer.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta