Düşş Artık Kalbimden

Düş artık…
Kalbimden düş.

Sana bakan gözlerimden,
her şeye seni konduran bakışlarımdan,
senli hayallerimden düş.

Senli heyecanlarımdan,
bir ihtimal diye sakladığım umutlardan,
senli yarınlarımdan düş.

Bitsin istiyorum artık,
yoruldum taşımaktan.
Gitsin istiyorum,
kalbimde yer işgal eden bir sızı gibi.

Sevdalanmamış gibi,
hiç tanımamış gibi…
Adını bilmeden geçmişimden
sessizce geçip gitmiş gibi.

İsmini bile anmak istemiyorum artık,
adını haykırdığım geceleri
kendimden saklamak istiyorum.

Sesini unutmaktan korkmadan,
yokluğuna alışmak istiyorum.
Seni düşünmeden de nefes alınabildiğini
kendime kanıtlamak istiyorum.

Ne bir iz kalsın,
ne yarım bir cümle.
Ne “ya olsaydı”lar,
ne de içimde büyüyen keşke’ler.

Düş artık…
Kalbimden düş.
Çünkü ben,
kendime yeniden yer açmak istiyorum.