Bir nefes kadar yaklaşmışken ince belli arzuya
Ve kadın kokusu savurmuşsa düşlerimizi
Bir şey biliyorduk
gecenin içinde kayıp giden yıldızlarda saklı
Bir çırpıda akıyordu içimiz
ayrılıktan kalma sancılarda
Dönme dolap gibi dönerken, ismi rakı masamızda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok uzun zaman olmuş yazalı
:)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta