Düşmüşüm yerlere,
ELİMDEN TUTANIM YOK ANNE.
NE BİR DOST, NE BİR SEVGİLİ.
ÜSTÜME HER KEZ BASIP GEÇMEKTE.
DÜŞMÜŞÜM YERLERE,
DÜŞMÜŞÜM ANNE.
BİR SEN KALDIN GÖZLERİMİN FERİNDE
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim hocam.Yazıların büyüklüğü için affınıza sığınırım.Saygılarımla.
Tebrikler. Duygular mükemmel yansıtılmış.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta