Düşmek yok artık hayaller ardına
Susmak var artık içimdeki haykırışlara
Soluksuzluğuma inat nefes alma vakti gelmiştir
Türettiğim mevsimlerde yeşerme vaktindeyim
Tanımsız olmayacak hisler adı konulacak yaşatmak istenilenin
Kutlanası anları var edecek hüzünleri süpürecek rüzgârlarım var
Kopup düşmeyecek uçurumlardan parçalar her gün bir fidan dikerek güçlü kılacağım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta