Düşme aşkın ateşine yanarsın derlerdi..
Dondurucu karların ortasında..
Nasıl kışın bile yakarsa insanı güneş...
Korlanır, küllenir, söner gibi görünür ama..
Bir kez yanmaya gör, asla sönmez o ateş..
Kaçtıkça, tüm benliğini alev alev kavurur..
Dumanlarını, oradan buraya savurur..
Kar etmez söndürmeye, göller, denizler..
Bir nefes bekliyor, alevlenmek için...
Küllenmiş görünen tüm sevgiler... !
15.11.2011
Ercüment YAZICIOĞLU
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta