Düşme O Makbere Şiiri - Ali Yahya Değirm ...

​Ey günaha dalan kul... Uyan derin "uykudan",
Haberin var mı söyle... O korkunç, kör "kuyudan"?
​Sanma ki bu ten rahat... İpek döşekte "kalır",
Gün gelir o narin... Bedeni ateş "alır".
​Ayette buyurdu Hak... Dinle, aklın "şaşmasın",
Mizan terazisinde... Kimse haddi "aşmasın".
​Yandıkça o deriler... Kavrulup da "soyulur",
Azabı tatmak için... Yerine ten "koyulur".
​"Tadın azabı!" emri... Arşa değer "sertleşir",
Acı hiç hafiflemez... Ateş tenle "dertleşir".
​Çığlıklar fayda vermez... Kimse duymaz o "sesi",
Daralır, tıkanır da... Alamazsın "nefesi".
​Susuzluktan kavrulup... "Su!" diye inlersin,
Orada pınar yoktur... Bunu böyle "bilesin"!
​Sunulur susuzlara... Kaynar sudan bir "Hamîm",
İçtiğin an kavrulur... Bu ne "azâb-ı elîm"!
​Yüzüne yaklaştırsan... Etin dökülür "tasta",
Bu şerbet şifa değil... Eder insanı "hasta".
​Serinlik ne mümkündür... İçeceğin "Gassak"tır,
Kaçış yok bu zindandan... Herkes orda "tutsak"tır.
​Acıktım diyeceksin... Gelecek önüne "Zakkum",
Zehirli dikenlerdir... Yiyen ebedi "mahkum".
​Maden erir karnında... Fokur fokur "kaynarken",
Alevler dans eyleyip... Etrafında "oynarken".
​Boğazda düğümlenir... Ne yutulur ne "çıkar",
O dikenli lokmalar... Ciğerlerini "yıkar".
​Giyindiğin elbise... Ateşten "biçilmiştir",
Üstüne o erimiş... Katranlar "seçilmiştir".
​Demirden topuzlarla... Vurulur o "başlara",
Feryadın yankılanır... Çarpar kara "taşlara".
​Her darbede o kafa... Paramparça "dağılır",
Tekrar bütünlenir de... Yine yere "yığılır".
​Boynunda zincirlerle... Sürüklenirsin "yerde",
Açılmaz o kapılar... Yoktur ışıktan "perde".
​Kaçmak istersin ordan... Her yanın demir "duvar",
Dışarı çıkmak yasak... İçeride "Gayya" var!
​Cehennem öfkesinden... Çatlayacak "gibidir",
Sesi gök gürlemesi... Korkunun "dibi"dir.
​Ölümü istersin hep... "Ya Malik canımı al!"
Cevap gelir o anda... "Burada ebedi kal!"
​Ölüm de öldü artık... Kurtuluş yok bu "yardan",
Nasibini almışsın... Sönmeyen o "Nâr"dan.
​Ey nefsi azgın yolcu... Titre ve "kendine gel",
Hâlâ vakit var iken... Tövbe eyle, "Rabb'e gel".
​Bu azap masal değil... Vaadidir o "Kahhar"ın,
Bugün günahta gülen... Ağlayacak o "yarın".
​Yol yakınken dön geri... Secde et, yaş dök "yere",
Düşme kendi elinle... O ebedi "makbere"!