Sessiz çığlıklar gün gelir bir volkan gibi; patlar lavları yakar.
Sessizlikte bir anlatımın dilidir, belki biraz isyankar ama; asil,
baş kaldıran,asi.
Orada karanlıklar vardır ve benlikle yüzleşmeler, iç savaşları, haksız suçluların idam sehpası.
Ruhun arınışı gözyaşlarıyla kutsanışı gibi; temize çekişi kendini.
Güçlü olan sitemini döker boş duvarlara, sessizliği deler geçer sesler.
Ne korku barınır yürekte ne akılda izler.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta