düşlerdir mutlulugu haykiran,
aslindagercek olup da kisacik oldugundan biten dusler,
ay tutulurken konusamamak,
kiskanmak sebebini bilmeden,
sokaklarina sarilmak gozlerini kapatip...
sonra da uzanip cimlere,
hic bitmese keske bu ruzgar demek...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta